Są tacy, którzy uciekają od cierpienia miłości. Kochali, zawiedli się i nie chcą już nikogo kochać, nikomu służyć, nikomu pomagać.
Taka samotność jest straszna, bo człowiek
uciekając od miłości, ucieka od samego życia.
Zamyka się w sobie.
Robisz mi nieporządek w chaosie.
Mówią, że czas leczy rany, ale to nie oznacza, że znika przyczyna smutku.
A u mnie rana jest codziennie świeższa.
Zasługujemy tylko na to, na co zapracujemy.
Że twój mrok nie zdoła zgasić mojego światła. Obiecaj.
Zarzuty można odeprzeć, pretensje zbagatelizować, za obrazę przeprosić.
Na obojętność jednak nie ma rady.
Nigdy się nie zabiję, bo Cię kocham.
Zło nie lubi na siebie patrzeć.
Poczucie winy to straszny towarzysz życia.
A tu szaro i smutno. Mam na lewym przedramieniu wypalone piętno śmierci.
Nieszczerość to nie tylko kłamstwo, również ukrywanie całej lub części prawdy.
