Wolność nie jest prostą permissywnością. Jeżeli człowiek ma być prawdziwie wolny, to musi być wolny z prawdy i przez prawdę. Prawda go uwolni. Bez prawdy wolność jest iluzją, a jej realizacja przynosi niewolę.
Wolność nie polega na robieniu wszystkiego, co chcemy, ale na tym, że nie musimy tego robić, czego nie chcemy. Wolność to nie tylko prawo, ale przede wszystkim obowiązek.
Wolność nie polega na robieniu wszystkiego, co się chce, ale na nie robieniu tego, czego się nie chce. To jest prawdziwa wolność.
Wolność jest tylko dla tych, którzy mają tyle ducha, żeby być odpowiedzialnymi. Inaczej mówiąc, trzeba mieć odwagę, aby żyć wolnością.
Nie musimy wcale odnosić sukcesów. To już jest swego rodzaju wolność. Wolność oznacza być kimś, kim naprawdę jesteśmy.
Życie, wolność i poszukiwanie szczęścia. To są prawdziwe prawa natury. Nawet jeśli król, prezydent czy generał spróbują je ograniczyć, prawdziwa wolność zawsze znajdzie sposobność by wygrać.
Wolność jest niczym nieograniczoną możliwością rozwijania osobistych, społecznych, duchowych, intelektualnych cech i zdolności, która jest dla człowieka wszelką samorealizacją, sensem życia, największym szczęściem.
Wolność nie jest brakiem obowiązków, ale możliwością wyboru. Nie jest stanem chaosu, ale harmonii opartej na poszanowaniu praw innych. To nie jest bunt, ale posłuszeństwo prawdziwej naturze człowieka.
Często mówi się, że wolność jest niczym. To genialne: nicemu jedno, za co je zastąpią.
Nie lękajcie się! Otwórzcie, otwórzcie na oścież bramy Chrystusowi, Jego zbawczej mocy! Otwórzcie serca, rządy, cywilizacje: nie lękajcie się! Jakże często powtarzam starszym i młodszym, jak mówię rodzicom: Nie lękajcie się! Lękajcie się tylko tych, którzy zamykają wasze dusze przed Chrystusem!
