Daję ci koniec nici złotej,Ty ...

 Naprawdę warto żyć tylko dlatego, że życie jest krótkie. Miłość i piękno, dobro i prawda - to tylko chwilowe iskry, których lekceważy prawo calu. A teraz niech każdy weźmie to wszystko, co mu daję, należy spełniać obowiązki, marzyć, kochać, cierpieć, bawić się, myśleć - wszystko to jest życie. To jest wszystko, co mamy i co kiedykolwiek będziemy mieć.

 Nie mam już cierpliwości do pewnych rzeczy, nie dlatego, że stałam się arogancka, ale po prostu dlatego, że osiągnęłam taki punkt w moim życiu, gdzie nie chcę tracić więcej czasu na to, co mnie boli lub mnie nie zadowala. Nie mam cierpliwości do cynizmu, nadmiernego krytycyzmu i wymagań każdej natury. Straciłam wolę do zadowalania tych, którzy mnie nie lubią, do kochania tych, którzy mnie nie kochają i uśmiechać się do tych, którzy nie chcą uśmiechnąć się do mnie.

 Bo tamto wcale temu nie przeszkadza, a nawet sprzyja,tak myślę.

 Życie nie musi obfitować w wielkie wydarzenia. Codzienny obowiązek, prosty i niepozorny, wystarczy, aby je upiększyć i uszlachetnić.

 Postęp nie znosi przykazań.

 Więcej błogosławieństwa jest w dawaniu aniżeli w braniu - motto miłosiernych i bokserów.

 Nieprawdą jest, że czas
leczy wszelkie rany.
Nie leczy - rozdrapuje.

 Ludzie o szerokich horyzontach mają mniejsze perspektywy.

 Czy za karę, że nie wierzę w duszę, nie mam duszy?

 Kto chce sam siebie ukarać, zawsze znajdzie po temu okazję.