Jednak żałuję róży i płaczę nad sobą.
Jednak żałuję róży i płaczę nad sobą.
Jak wszystko w życiu, morderstwo wymaga praktyki.
Być wolnym, to móc nie kłamać.
Wszyscy jesteśmy wariaci, chcący uciec za jaką bądź cenę od rzeczywistości.
Widocznie jednak moje życie
nie było dostatecznie ciekawe,
by ktoś chciał je ze mną dzielić.
Wszystko jest walką, ale wierzę w przeznaczenie.
Odeszła, brnąc przez gruzy swoich planów.
Oboje jesteśmy dzielni. Ja zwłaszcza wtedy, jak się napiję.
Dyskutuje się z chęci mówienia. Rozmawia się z chęci słuchania.
Oszczędność to wielki dochód.
Jeśli przychodzę to przychodzę cała. To mój zwyczaj.