Śmierć przychodzi wówczas, gdy czas staje w martwym punkcie.
Bo już to tak jest, gdzie nie szanują człowieka, tam zaraz wszystko stacza się do wojny.
Wydaje mi się, że istnieje linia ograniczająca nieskończoność wszechświata - to życie.
Życie uczy nas, że możemy być szczęśiiwi tylko za cenę pewnej ignorancji.
(...) woda życia może lać się jednocześnie na dwa młyny: nadziei i żalu.
Człowiek może wytrzymać tydzień bez picia, dwa tygodnie bez jedzenia,
całe lata bez dachu nad głową,
ale nie może znieść samotności.
To najgorsza udręka, najcięższa tortura.
Przyjrzyj się temu, co dziś nazywasz problemem, katastrofą albo kryzysem, i zadaj sobie następujące pytanie: Czy za pięć lat będzie to miało jakieś znaczenie? Odpowiedź najczęściej brzmi: „nie”. […] Zbyt często zadręczamy się błahostkami.
Gdy się człowiek ukrywa i jest osaczony, moralne hamulce puszczają.
Choć przyszłość zawsze pozostaje niepewna, żyjemy w nieustannym przekonaniu, że jutro przyjdzie. I to jest mocna idea, żyć z wiarą, że nawet po burzy pojawi się tęcza. Właśnie to czyni nas ludźmi.
Zabawne. To, co dobre, rzadko przychodzi łatwo.
