Nic tak nie łączy ludzi jak miłość do tych samych ...

 Z czasem człowiek uczy się mieć po prostu wyje*ane.

 (...) nudzą się jedynie ludzie nudni. Muszą się stale podkręcać, żeby czuć, że żyją.

 Największy jest ból, gdy rany zadają najbliżsi. Nieszczęścia temperują ludzi.

 Kłamstwo posiada wiele aspektów: niedopowiedzenie, półprawda, oczernianie... Ale zawsze jest bronią tchórzy.

 W umieraniu najstraszniejsze wydaje mi się to, że człowiek jest zdany tylko na siebie.

  W człowieku jest taka tajemnicza strefa ziemi niczyjej, na której istnieje ludzka wolność wyboru, która nie poddaje się ani determinizmowi biologicznemu, ani determinizmowi kulturowemu. Determinizm kiepsko pasuje do opisywania ludzkiego świata.Tu leży moim zdaniem istota człowieczeństwa. Mogę słuchać obowiązującego w przyrodzie dyktatu zasady darwinowskiej, ale nie muszę. Bo w mojej ludzkiej mocy jest zadrwić sobie z tego dyktatu i obrać drogę terrorysty, świętego albo wolontariusza.

 Najbardziej upokarzające to gardzić samym sobą.

 Ktoś, co sam serca w sobie nie pielęgnował, na próżno będzie o nie kołatał do innych.

 Kłamać nigdy nie wolno, ale nie zawsze trzeba całą prawdę mówić.

 Dobry malarz musi namalować dwie rzeczy: człowieka oraz istotę jego duszy.