Nie jestem stworzony do miłości, urodziłem się zbyt smutny.

 Świat wokół nas jest światem
cieni, Danielu, a magii w nim za grosz.

 Miłość góry przenosi, wynosi (czasem) śmieci, ale nie leczy z alkoholizmu.

 Samotność wyolbrzymia wszystkie dźwięki.

 Pragniemy stabilizacji, a marzymy o szaleństwie i życiu chwilą. Kiedy mamy jedno, tęsknimy za drugim. Gdy mamy to drugie, tęsknimy za pierwszym. Zawsze niespełnieni, zawsze rozdarci, zawsze nieszczęśliwi i potwornie marudni.

 Ślady, które ludzie pozostawiają po sobie, zbyt często są bliznami.

 Życie składa się z wielkich nadziei.

 Lojalność kobiety jest zdumiewająca. Im gorszy mężczyzna, tym bardziej zaślepiona kobieta.

 Zawsze uważałem, że nie można
naprawdę się zgubić, jeśli się zna własne
serce. Ale mogę się pogubić, nie znając twojego.

 Dziękuję ci, żeś chciał zaszczycić mnie prawdą. Może to i nie sprytne, ale trwalsze.

 Bo jak długo można tęsknić za człowiekiem, o którym wiesz, że już nigdy do ciebie nie wróci?