I wtedy to Prosiaczek dowiedział się, jakim był Głupim Prosiaczkiem.

 Lepszy jeden rozumny czytelnik
z prawdziwą literaturą w ręce, niż dziesiątki tysięcy jamochłonów z papierem toaletowym w garści.

 Chcę, żeby życie dało mi wszystko: w przeciwnym razie odchodzę.

 Jeśli chcesz mnie zatrzymać, wymów moje imię.

 Myślałem, że jeśli wyjawię jedną tajemnicę, to z resztą pójdzie już bez problemu, ale okazuje się, że szczerość to nawyk, który wyrabia się z czasem a nie coś, co można uruchomić w dowolnej chwili.

 Czy niezwykłe skupienie
osiągane w samotności ma
swoją wygórowaną cenę, którą
jest samotność właśnie?

 Czułem,że sny usiłują mi coś powiedzieć, ale nie wiedziałem co.

 Nie chodzi o Ciebie. To dar. Nie można na niego zasłużyć,
bo wtedy przestałby być darem.

 Jest się tylko tym, co się pamięta.

 Na samotność bowiem skazują człowieka nie wrogowie, lecz przyjaciele.

 Twoja obecność nie powinna być jedynie tolerowana, ale przyjmowana z radością.