Na człowieka składają się wybory i okoliczności. Nikt nie ma ...

 Może moja miłość nie jest z tego świata.
Gdy sobie uprzytomnię, jak straszny, jak
trywialny, cyniczny, groźny jest ten świat,
zastanawiam się, czy można, czy warto
jeszcze na nim kochać. Chciałoby się
powiedzieć, czy wypada jeszcze na nim kochać.

 Potężni są ci, którzy wyglądają na potężnych.

 Każda dusza promienieje Bożym światłem.

 Bo miłość jest jak drzewo: sama
z siebie rośnie, głęboko zapuszcza
korzenie w całą istotę człowieka i
nieraz, na ruinie serca, dalej się zieleni.

 Nie piszę, że Cię kocham, bo to bzdura, ale pewnie Cię kocham.

 Jednak zamiast zmądrzeć, zobaczył Boga.

 Destrukcja jest formą tworzenia.

 Jeśli sąd ostatni dla człowieka byłby nie po śmierci, ale w życiu, to sąd ten w dużej mierze składać by się musiał z opinii innych ludzi.

 Cudze szczęście łatwiej zauważyć niż swoje. Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. Poza tym ilu ludzi, tyle szczęść. Dla jednego szczęście to wór pełen pieniędzy, dla drugiego zdrowe dzieci, a dla trzeciego to, że codziennie rano oczy otwiera.

 W rzeczywistości nic więcej nie istnieje, tylko to, co czujesz.