Powiedz mi, dokąd się wybierasz, to będę tam za pięć ...

 (...) najprawdziwsze szczęście unosi się na powierzchni kryjącego się pod nim smutku.

 To dziwne, jak wiele można o kimś
wiedzieć, nie wiedząc wszystkiego.
A wciąż nam się wydaje, że kiedyś
nadejdzie dzień, kiedy poznamy całą prawdę.

 Żyjemy w nieszczęściu, trzeźwość jest dla nas cierpieniem.

 To dorośli tworzą obłąkane dzieci.

 Pochodzę z małej wioski, a tam wszystko jest inne. Ładniejsze. Wolniejsze. Cichsze. Szczersze.

 To dziwne, że mózg potrafi widzieć rzeczy, których serce nie potrafi zaakceptować.

 Czuła się bardzo stara, dojrzała i
mądra, co oczywiście było najlepszym
dowodem, że była jeszcze bardzo młoda.

 Jeśli Mur kiedyś upadnie, zgasną wszystkie ognie.

 Nie można być konsekwentnym wtedy, gdy konsekwencja doprowadza do absurdu.

 Kiedy pali się za sobą mosty, najważniejsze jest, by nie stać na nich, rzucając zapałkę.