Czas przyniósł ze sobą rezygnację i melancholię słodszą niż pospolita ...

 Mama nie pozwoliła tacie na kupno
"tej wysysającej duszę wylęgarni szmiry i bezmyślnej rozrywki", zwanej też telewizorem.

 Ale zawsze wierzymy w to, w co chcemy wierzyć, prawda?

 Czas jest cennym skarbem, który posiadamy, ale jest skarbem dziwnym i paradoksalnym. Im więcej z niego marnujemy, tym więcej nam go zostaje.

 Podróż, której końca człowiek nie pragnie, zawsze przebiega szybko.

 Dom tworzą ludzie, a nie ściany.

 Żyjąc, jednocześnie pielęgnujemy w sobie śmierć.

 Na tym świecie cieni i świateł wszyscy, każdy z nas, musimy odnaleźć swoją własną drogę.

 Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.

 Obietnice składa się po to, aby ich dotrzymać.

 Niech zamilkną rozmowy.
Niech pierzchnie śmiech, to miejsce,
gdzie weseli się śmierć miast życia.