Za często mówię prawdę, to grzech.

 Za każdym razem, kiedy drążysz przeszłość, marnujesz cenny czas.

 Odwieczna tęsknota za
wędrówką. Szarpie łańcuchem
przyzwyczajeń. I znów z zimowego
snu. Budzi się we krwi dziki zew.

 Słyszałem, że gdzie jest miłość, tam zawsze jest nadzieja.

 W każdej podróży jest kropla śmierci.

 Sny bywają ważne, wiesz. Czasami działają jak otwarcie okna i wpuszczenie świeżego powietrza.

 Widziałaś kiedyś, jak kamień leży w strumyku a woda go omija, zupełnie jakby go nie było?

 Z reguły jest tak, że każde małżeństwo składa się z arystokraty i wieśniaka. Z nauczyciela i ucznia.

 (...) jeżeli to, co mówisz, nie jest piękniejsze od ciszy, lepiej milcz.

 Nie wierzę, że ktokolwiek mógłby pokochać potwora.

 Słowa ograniczają, czasami milczenie bywa wymowniejsze i zawiera w sobie więcej treści.