Jestem jak fala, załamuję się tylko raz.

 Jego wargi, język i dłonie są tak doskonałe, że nigdy nie będę w stanie się na niego gniewać.

 Ślady, które ludzie pozostawiają po sobie, zbyt często są bliznami.

 Najwięksi głupcy często okazują się mądrzejsi od tych, którzy się z nich śmieją...

 Bo krew na razie jeszcze mi się nie zmęczyła nigdy.

 Prosiłeś mnie, tato: Kiedy umrę, przypnij mnie do nieba.

 Czas, który jest wszystkim dla mnie, jest niczym, a nawet mniej niż nicem, dla istot niepowtarzalnych, nieśmiertelnych.

 Ślepym w miłości ciemność jest najmilsza.

 Tak długo, jak jesteśmy
ludźmi, tak długo będziemy się mylić.

 Kocham i jestem kochany. To wszystko. Takie proste, takie skomplikowane.

 A jednak wszystko, co jest trudne, wymaga od nas dobrania takiego kąta widzenia, z jakiego wydaje się nieduże i lekkie.