(...) tacy są dorośli. Żyją, żyją i zapominają, jak żyć.

 Jestem milczący
od kiedy na podniebieniu
zalęgły mi się niedopowiedzenia.

 Zrozumiałem, że życie to potępienie. Wieczne rozpoczynanie wszystkiego od nowa.

 Każdy wschód słońca to nowy dzień, nowy początek...
Nadzieja, że dziś będzie lepiej niż wczoraj.

 Człowiek ma zawsze przesadne wyobrażenie o tym, czego nie zna.

 [...] albowiem niepewność jest najstraszliwszą ze wszystkich tortur.

 Silny rząd rządzi krajem,
silna opozycja rządzi rządem.

 Miałam ochotę złamać wszystkie kości w swoim ciele, żeby się trochę rozluźnić.

 Wiosna to początek nowego. Człowiek się zastanawia, co zmienić, którą drogę wybrać.

 Wielkie historie miłosne mogą nie mieć końca. Ale co muszą mieć nieodzowne to początek.

 U kobiet krew płynie w sercu. Dlatego zawsze marzną im palce.