Piękne słowa nie świadczą jeszcze o czystym sercu.

 Ludzie są jak monety, każdy ma dwie strony. Jedna z nich widzi, druga jest widziana i mimo, że każdy miał dwie strony, znał siebie tylko z tej jednej, widzącej, innych zaś z tej drugiej widzianej.

 Człowiek taki już jest. (…) Zastępuje strachem większą część swoich emocji.

 W adwentach same posty i święta.

 Oto one. Moje serce. Uśpione. Milczące. I pęknięte na idealne, równiutkie, doskonałe połówki.

 -No przecież trzeba nauczyć się chodzić, sir, zanim człowiek spróbuje biegać.
– Nie! Nigdy tego nie mów, Tolliverze! Nigdy! Biegaj zanim zaczniesz chodzić! Lataj zanim zaczniesz pełzać! Ale zawsze naprzód! (…) Wszystko albo nic, Tolliverze!

 A zbytnia ufność, jak to wszystkie wiecie,
Głównym człowieka wrogiem jest na świecie.

 Nie jest łatwo wyrzucić z siebie kogoś, kim się kiedyś było..

 Narzucanie swojej woli jest właśnie tym, czego miłość nie robi.

 Mężczyźni są dziwnie ciekawi tego, co im boleść sprawić może.

 Największą stratą jest strata czasu.