Ludzki wzrok sięga tylko do poziomu oczu.

 Ja napisałbym rzecz okrutną i żałosną, podejrzewam, że serce się nie starzeje.
U niektórych nawet z wiekiem rozkwita, dwadzieścia lat temu byłem bardziej
oschły i brutalny niż dzisiaj.
Czas, który innych wysusza, dodał mi kobiecości i dobroci. Bardzo mi się to nie podoba. Czuję, że krowieję. Byle co
mnie wzrusza. Wszystko wyprowadza
mnie z równowagi. Jestem jak trzcina, najmniejszy zefirek jest dla mnie wichurą.

 Podczas kiedy oni uczyli się życia z książek, on żył naprawdę.

 (...) o zmierzchu można bezkarnie popełnić największe szaleństwo.

 Czasami masz ochotę ich ranić. Tych, którzy kochają cię za mocno.

 Są więzienia gorsze od słów.

 Jeśli się kogoś kocha, nie oznacza
to od razu, że się go lubi.

 Było jej tylko przykro, że dziwny splot wydarzeń odmienił jej serce i że uczucie, które się w nim zalęgło,
musiało zostać zduszone
przez absurdalny
wybryk losu.

 Im więcej widzę,
tym mniej rzeczy
jestem pewien.

 Umowę można spisać zawsze, ale ona warta jest tyle co papier.
A słowo jest warte tyle, co honor.

 Zastanawiałam się, czy wie, jak bardzo potrafi mnie uszczęśliwić, choć tak bałam się przyszłości.