Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć ...
Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć w środku mam kompletne pobojowisko.
Jak to się dzieje, że nikt mnie nie rozumie,
a wszyscy mnie uwielbiają?
Objawem mojej choroby było zobojętnienie. Postępujący paraliż serca, duszy i mózgu, beznadziejny pogląd na świat.
Istniejemy, póki ktoś o nas pamięta.
Z oceanu błogiej nicości trafiłam wprost na rozpędzoną karuzelę wrażeń.
Wierzyć - to znaczy nawet nie pytać, jak długo jeszcze mamy iść po ciemku.
Nie wolno niczego, co ważne, odkładać na później.
Nie ma śmierci, tylko zmiana światów.
Człowiek zupełnie nie wie, kiedy tonie, która kropla wody wyznacza mu koniec.
Zanim zdecydujesz się być z kimś, naucz się być sam. Umieć być samemu, znaczy stać się kimś emocjonalnie niezależnym.
Najpierw ruszę. Reszta już sama się ułoży.