A co po czyjej wielkości, jak nie ma w głowie ...

 Sensem istnienia człowieka powinno być dążenie do osiągnięcia harmonii z Bogiem i pomaganie innym, tym którzy naszej pomocy potrzebują, poprzez nasze całkowicie altruistyczne zachowania i działania.

 Ludzie powinni zostawać tam, gdzie się ich postawiło.

 Bóg czasem bywa bardzo surowy, ale nigdy ponad to, co człowiek może znieść.

 Jeśli mamy być razem, to w pełni. (...) Nie znoszę, gdy zamykasz się w sobie i udajesz, że nic się nie dzieje, nawet kiedy pytam. To mnie doprowadza do szału! Chcę wiedzieć co myślisz i co czujesz. Jeżeli nie potrafisz, to nie wiem, co mamy robić. Może to nie ma sensu.

 Czas przeżera wdzięczność szybciej niż urodę

 Ostatecznie stajesz się kimś tylko po to, by nim być - a co potem?

 Należę do ludzi, których kocham.

 Wszyscy na ten nierząd narzekają, widzą, iż źle coś, gdy nic nie dbają.

 To, czego się pragnie, i to, co się otrzymuje, to zwykle dwie całkiem różne rzeczy.

 Problem z obecnymi czasami polega na tym, że uczepiono się tej głupiej idei, iż można uciec od cierpienia.