Zawsze powtarzałem, że jest w nim więcej niż wzrok potrafi ...
Zawsze powtarzałem, że jest w nim więcej niż wzrok potrafi dostrzec.
Nieważne co, byle wzruszało, oczarowywało, przenikało do głębi, budziło dreszcze!
...najlepszą zemstą jest samemu korzystać z życia.
To jak inni mnie widzą, nie ma ze mną żadnego związku. To nie mój problem, lecz ich.
Ludzie odpoczywają także, kiedy nie są zmęczeni. Zmęczenie bywa kulturowe, nie fizyczne.
Zbyt wielu ludzi gra i udaje w życiu, nosi maski i zatraca się w tym.
Otworzyłam kolejne drzwi strachu – nikogo tam nie było.
Wszyscy na ten nierząd narzekają, widzą, iż źle coś, gdy nic nie dbają.
Kto drogi prostuje, ten w polu nocuje.
Samotność to żałosny, zgorzkniały towarzysz.
Z drobnego krzewu wahania wzrosło wielkie drzewo rezygnacji.