Gdy szloch przeszedł w pochlipywanie, przywołała chusteczkę i wcisnęła mu ...

 Tu się to mieści - powiedział - To zagadka. Piękna twarz a w oczach labirynt.

 (…) wszystko się zmienia. Przyjaciele odchodzą, a życie nie zatrzymuje się w miejscu dla nikogo.

 Ruszyłem w stronę domu z poczuciem, że cały świat jest pułapką, z której nie ma ucieczki.

 Trzeba czasem dać upust uczuciom. Jeżeli się tego nie robi, zatrzymuje się wewnętrzny nurt.

 Wszyscy od czasu do czasu bywamy niemili. Wszyscy robimy rzeczy, które bardzo chcielibyśmy cofnąć. Te żale stają się częścią tego, kim jesteśmy, wraz ze wszystkim innym. Jeśli ktoś próbuje to zmienić, to tak, jakby chciał gonić chmury.

 Poznawanie siebie , to zadanie na całe życie.

 To marzenia dają nam siłę, by iść dalej.

 Człowiek poznaje siebie,
dopiero gdy pozna
własne granice.

 Żyjemy tak jak śnimy – samotnie.

 Prawda zawsze jest w oczach. I często w głosie, ale trzeba słuchać uważnie.