
Gdy ty opuszczasz lud mój, do Rzymu idę, by mnie ...
Gdy ty opuszczasz lud mój, do Rzymu idę, by mnie ukrzyżowano raz wtóry.
Lęku nie należy się wstydzić. Jest równie naturalny i konieczny jak zabawa albo ból.
Tylko praktyczność ma sens.
Ogień jest zaraźliwy!
I jeśli my płoniemy,
ty płoniesz razem z nami.
Głowa do góry, tylko tyle możemy zrobić, żeby przetrwać na tym świecie.
Świat jest moim wyobrażeniem.
Dla nas nie ma szarości. Jest czerń i biel.
Miłość. Jeśli kogoś kochasz, musisz dla niego być. Zawsze. Czy słońce czy deszcz. W zdrowiu i chorobie... Zawsze.
Świętość i pokora są godne podziwu, ale rewanż niesie ze sobą dużo większe pocieszenie.
Czymże jest szczęście, jeśli nie ułatwieniem życia innym?
Nie ma ucieczki od bólu; trzeba go oswoić, żeby nie dokuczał.