Ci, którzy nie znają historii, skazani są na jej powtarzanie.

 ... czymże jest pamięć, jeśli nie udawaniem, że pamięta się.

 Są takie zdania, po których kropka brzmi doprawdy niezwykle wyraźnie.

 Byli przyjaciółmi i kochankami, zdradzali się i zakochiwali. Był ich w środku cały tłum.

 Wiem, że emocje tak naprawdę nie są przechowywane w sercu. Musi jednak gdzieś w nas istniec dla nich jakieś miejsce. To miejsce ma poszarpane i ostre krawędzie, dopóki ktoś nas nie pokocha. I wtedy, zupełnie jak szorstki kamień dotykany przez rzesze ludzi, po latach owe krawędzie stają się gładkie.

 Nie chcę żyć w swoich dziełach, chcę żyć w swoim apartamencie.

 Tak naprawdę, to nie ty mnie obchodzisz, ale wzruszenie którego doznaję, kochając cię.

 Musi być ktoś, kogo nie znam, ale kto zawładnął Mną, moim życiem, śmiercią, tą kartką.

 Nigdy nie zapominaj, że dwie cienkie nici splecione razem są silniejsze niż jedna gruba.

 Są pytania, których próbuję nie zadawać, i sprawy, o których usilnie stara się nie mówić.

 Ze wszystkich brzemion, jakie nam narzucili
to jest najbardziej szpecące. Szata Dejaniry nie uwłaczałaby tak mej godności, jak ten żałosny strój, który czyni ze mnie przedmiot zasłaniając twarz i odbierając tożsamość