To miasto umarło.

 Uwierz pod maskami są wszyscy tacy sami,
Lecz kryją się za nimi, by nie mieli ich za nic.

 Nasza przeszłość ma taki ciężar, jaki jej nadamy.

 Aby żyć w zgodzie z innymi, człowiek musi najpierw pogodzić się z samym sobą.

 "Jak żyjesz, Kochana?
Jak żyjesz
wśród coraz zimniejszych ścian
ulatnia się z nich wilgotna
woń naszych ciał
Czy Ci nie chłodno?
Jak zasypiasz
nie na mojej
piersi
nieopleciona gałęziami
moich rąk, moich nóg
kto poprawi
opadającą rękę – nim zemdleje
Jak wracasz z niespokojnych snów
bez pocałunków, które jeszcze się śnią
a już budzą
każde włókienko Twego ciała
każdą żyłkę
Jak wędrujesz labiryntem głuchych ulic
nie trzymając się mojej ręki
Jak wchodzisz po zmęczonych schodach
Jak żyjesz kochana
beze mnie?
Dlaczego żyjesz?"

 I kołek ubrać to ładniejszy.

 Nigdy nie przyszło mi do głowy, że nieobecność może zajmować tyle miejsca, znacznie więcej niż obecność.

 Trzy czwarte wszystkiego złego, dokonywanego na świecie, dzieje się z bojaźliwości

 Możesz wyciągnąć człowieka z getta, ale nigdy getto z człowieka.

 Nie chciała, aby widział, że płacze. Była przecież tak dumna.

 Prawdą jest: kochamy życie nie dlatego, że do życia, lecz do kochania przywykliśmy.