Cel to zadanie jakie wyznaczamy naszym marzeniom.

 Wojna wymaga ogromnych nakładów, miłość nic nie kosztuje.

 (...) myślimy, że idziemy naprzód, ale wracamy, cofamy się, nie wiadomo czy wchodzimy, czy wychodzimy.

 Nareszcie pojąłem, że nie ma nic bardziej skomplikowanego niż więzy przyjaźni.

 Tak właśnie powinno wyglądać życie: zwykli ludzie robiący to, co ich uszczęśliwia.

 Gdybyś kiedy we śnie poczuła, że oczy moje już nie patrzą na ciebie z miłością, wiedz, żem żyć przestał.

 Jak się zesrasz w gacie, to musisz od razu je wyprać albo nauczyć się żyć z tym smrodem.

 Idziemy przez życie jak pociąg, pędzący w ciemności do nieznanego celu.

 Życie jest trudne. Bywa jeszcze trudniejsze, kiedy jesteś durniem.

 Jakoś to będzie,
bo jeszcze tak nie było,
żeby jakoś nie było.

 Jakie to dziwne, że dwoje przyjaciół może zmienić się w nierozłączną parę, potem w nienawidzących się, a w końcu obojętnych sobie ludzi. I to wszystko w ciągu jednego życia.