Gdybyśmy cały czas byli szczęśliwi, przestałoby nas to cieszyć.

 Wielka poezja, będąc wielką i będąc poezją, nie może nie zachwycać nas, a więc zachwyca.

 Trzeba wszystko uporządkować. Musisz się zdecydować,
czego chcesz się trzymać. Musisz wiedzieć, co trwa, a
co przeminęło. I czasami ustalić, czego nigdy nie było.
I musisz sobie pewne rzeczy odpuścić.

 Lecz tak właśnie bywa z czynami, które obracają koła świata: dokonują ich małe ręce, na małych spada ten obowiązek, gdy oczy wielkich zwrócone są w inna stronę.

 Jak szybko i nieodwołalnie JEST przechodzi w BYŁO.

 Ale na dobro publiczne składa się szczęście każdego z nas.

 Myśleć znaczy niszczyć.

 Ja nie szukam żadnych kłopotów.
To kłopoty zwykle znajdują mnie.

 Chcę, by mój świat był twoim, a twój moim. Na tym polega przyjaźń.

 Dobre opowieści nie potrzebują zbyt wielu słów.

 Jeśli coś działa, nie naprawiaj.