Największym dobrem człowieka jest to, że może zapominać, inaczej nie ...
Największym dobrem człowieka jest to, że może zapominać, inaczej nie mógłby żyć zupełnie.
(...) bardzo łatwo jest stracić wszystko, co uważało się za dane na zawsze.
Jego ciemne, przeszywające oczy wciąż się we mnie wpatrują, a palce szukają blizny na mojej twarzy.
Blizny na czole.
Tej, którą chowam pod grzywką.
Tej, o której nikt nie wie.
Gdyby ani jeden człowiek na świecie nie kochał, słońce by zgasło.
Wiesz, że książki mogą być jak bandaż lub gips?
W chwili można odnaleźć coś naprawdę ważnego.
Niektóre zachody słońca są tak różowe, że trudno
o większe bezguście.
Zaraz zrobimy kawę.
Wprawdzie nie mam kawy, filiżanek i pieniędzy, ale od
czego jest nadrealizm, metafizyka, poetyka snów.
Tęsknie, gdy nie ma cię przy mnie. Jesteś żarem, bez niego stygnę!
Kto rządzi przeszłością - głosił jeden ze sloganów Partii - w tego rękach jest przyszłość; kto rządzi teraźniejszością, w tego rękach jest przeszłość.
-Co to jest? - spytałam, krztusząc się.
Wiktoria odparła:
-Wódka.
Spojrzałam w swoje naczynie.
-Na pewno nie. Piłam już wódkę.
-Nie piłaś rosyjskiej.