Kiedy ma się wroga dobrze znać jego zwyczaje.

 Możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi.

 Ale może powinniśmy kochać to, czego nie umiemy pojąć.

 Życie to pasmo bólu i najlepiej by było, gdybyś się zaczęła do tego już przyzwyczajać, Allie. Ból nigdy nie znika. Gromadzi się. Jak śnieg.

 Coś i tak zostanie po tobie, choćbyś nie wiem co robił czy też nie robił nic. Nawet jeżeli pozwolisz sobie leżeć odłogiem, wyrosną chwasty i ciernie. Coś w każdym razie wyrośnie.

 Nigdy się nie oszukuj i nie wmawiaj sobie rzeczy, które nie istnieją.

 Bez wzajemnego zaufania nie ma drużyny.

 Są takie osoby, o których wiesz, po prostu
masz przeczucie, że zostaną z Tobą na zawsze.
Czasem znikają na jakiś czas, ale więź pozostaje
i wraca się do siebie, jakby nigdy nic się nie zdarzyło,
jakby czas stanął w miejscu. Zaczynasz rozmawiać
i czujesz, jakbyście się widzieli wczoraj.

 W ciszy koło czwartej nad ranem słyszałem, jak powoli rosną korzenie samotności.

 Wnioski? Owszem, są wnioski. Jestem idiotką. To jest wniosek główny.

 Po pierwsze, potrzebujesz miłości. Każdy potrzebuje.