Ci, których pokochaliśmy zostają z nami na zawsze...

 Najwspanialszy epitet, jakim kiedykolwiek obdarowano mężczyznę - idiota.

 Nic bardzie użytecznego nad wątpliwość w odpowiednim czasie.

 Wyobrażałem sobie, że może rzeczywiście jest nadzwyczajnym człowiekiem. Po prostu jest sobą i basta. I może właśnie temu zawdzięcza swoją siłę.

 Kiedy człowiek ulega sile własnej pamięci, jego ciało zamienia się w widmo dawnych przeżyć, które straszy samo siebie, powtarzając gesty i zachowania swoich młodszych wcieleń.

 Oto, co jednoczy ludzi, pomyślał Iwan. Nie śmierć. A nienawiść.

 Krew z serca mojego twoją jest ochroną!

 Nie możesz ratować innych, póki nie uratujesz siebie.

 Potrafimy tylko wznosić pomniki coraz większe, coraz wyższe, ale pamiętać - pamiętać już nie umiemy.

 Wilków się bać, do lasu nie chodzić.

 ...czy nam się podoba, czy nie; w jakiś nieunikniony sposób wszyscy się zmieniamy;