Klasyka: to książki, które ludzie chwalą, ale których nie czytają.

 Zawsze miałem jedną filozofię- mieć jak najwięcej książek

 Jesteś całym dobrem i niewinnością tego świata.

 Żałosne kreatury dawnych myśliwskich przyjaciół, oto czym oboje się staliśmy.

 To zabawne, jak szybko rozpacz staje się naszym oddanym towarzyszem.

 Cierpienie, przysięgam na Boga, nie żyje w sercu. Żyje w zmysłach.

 Czasem los prowadzi nas bardzo dziwnymi ścieżkami.

 Ja myślę czasem o szczęściu takim, którego by żadne najprzeciwniejsze wiatry rozwiać nie mogły i innego - nie chcę.

 Ostatecznie reguły są po to, by je łamać.

 Zawsze będzie cię prześladować myśl, że marnujesz sobie życie.

 Wydaje mi się, że ludzie są czymś... upadłym, rozpadłym, sparszywiałym, co kiedyś było całe, potężne i piękne... I po prostu to coś... próbuje się znowu scalić.