Kiedy przeciskałem się między ludźmi, stali, uprawiając grę w ciszę

 I wiem, że najstraszniejszą częścią jest to, by odpuścić.
Pozwól mojej miłości być światłem, które zaprowadzi Cię do domu.

 Rzeczy, które mają znaczenie, zostają z nami, przenikają naszą skórę.

 Niestety, prawda niemal zawsze jest niedowcipna.

 Nie, szeroki jest człowiek, zbyt nawet szeroki, ja bym go zwęził.

 Jedną z najstarszych ludzkich potrzeb jest mieć kogoś, kto zastanawia się, gdzie jesteśmy, kiedy nie wracamy wieczorem do domu.

 Czy człowiek ma siłę zakochać się lub nie zakochać? A kiedy jest zakochany, czy może postępować tak, jakby nim nie był?

 Ktoś, kto mówi, że nie zna się na sztuce, źle zna samego siebie.

 Problemy to tchórze, atakują w grupach.

 Kocham Cię, i nie wiem, jak mógłbym przestać Cię kochać. Kocham Cię, nie wiedząc jak i dlaczego. Kocham Cię tak, bo inaczej nie umiem. Gdzie nie ma Ciebie, nie ma i mnie.

 Coś we mnie pamięta i nie zapomni.