Ja się nie złoszczę, ja udaję, że żyję.
Żaden kraj, w którym wykonuje się wyroki śmierci, nie może być cywilizowany.
Wmawiam sobie, że to był tylko zły sen,
i oddycham. Oddycham po to, żeby się upewnić, że jeszcze żyję, ponieważ
to wcale nie wygląda na życie.
Lepiej jest zginąć stojąc, niż żyć klęcząc.
Nie każdy kto sieje, zbiera; nie każdy kto wędruje, staje u celu; nie każdy kto szuka, znajduje"
Ja, droga pani, mam bardzo mało rozumu, a strasznie dużo serca, więc się tego serca boję.
Bo dla Anatolija pieniądze są celem życia. I śmierci też, można powiedzieć.
Życie niesie niewyobrażalne możliwości. Tylko najpierw trzeba wykonać pracę.
I w ciężkiej chorobie tkwi dobro.Kiedy ciało słabnie, silniej czuje się duszę.
Zwycięstwa, którymi się z nikim nie dzielimy, wymagają od nas wielkiej kultury.
