Tylko nasze własne oczy zapłaczą nad nami.

 Konflikt tkwi nie w obiektywnej rzeczywistości, lecz w umysłach ludzi.

 Dużo ludzi nie wie, co z czasem robić. Czas nie ma z ludźmi tego kłopotu.

 Moje życie stało się pustynią.

 Nie używałem leków i lekarzy,O! moi bracia, chcąc pozostać z wami,Ale się tłukłem z wichrem i z falamiPytając czasu: która moc przeważy?

 Gdybym chciał, żeby pan zrozumiał, wytłumaczyłbym to lepiej.

 Życie to szereg poświęceń.Trzeba tę zasadę nosić w sercu i w głowie.

 Cienie dawnych grzechów... One tylko prześladują dobrych, źli zawsze im się wymykają.

 Czasem dzwony kołyszą dzwonnikiem.

 Na tym polega życie […]. - Dostaje się to, co daje się od siebie.

 Być bohaterem przez minutę, godzinę, jest o wiełe łatwiej niż znosić trud codzienny w cichym heroizmie.