
Jak pięknie to było przedstawić się najpierw i tak dopiero ...
Jak pięknie to było przedstawić się najpierw i tak dopiero dać się poznać.
Czasami to życie nie chce nabrać formy, ot tak, bo się uparło!
Gdyby ludzie robili tylko to, co wyglądało na możliwe, do dzisiaj siedzieliby w jaskiniach.
Samotni są samotni bez granic.
Czas to najlepsza cenzura, a cierpliwość - najdoskonalszy nauczyciel.
A może bliskość jest słuchaniem?
Czy może być świat piękniejszy niż ten wigilijny?
Spokojną przystań zawsze chwalą ludzie, którzy akurat tkwią pośrodku oceanu. Gdyby ich jednak zatrzymać, z pewnością by tego nie znieśli.
Złość to tylko mały przecinek we wściekłości.
Powinno się być jak chleb,który dla wszystkich leży na stole,z którego każdy może kęs sobie ukroić,nakarmić się, jeżeli jest głodny.
Obdziela i obdziera nas czas.