Czymże w końcu jest życie jak nie wiecznym sztormem, który ...
Czymże w końcu jest życie jak nie wiecznym sztormem, który zgarnia wszystko, co nam na chwilę dane,
i zostawia na brzegu tylko nagie i poszarpane szczątki?
Sztuka zawsze medytuje nad śmiercią i tą drogą tworzy życie.
Czcij świętą prostotę, a nie bezład bogaty w słowa!
Każdy boi się porażki.
Strzelaj więc sobie, ile chcesz, do sójek, jeżeli ci nie za trudno je trafić, tylko pamiętaj, że grzechem jest zabić drozda.
Brutalność zawsze podszyta jest sentymentalizmem. To prawo kompensacji.
Dobry widok na dobre życie, co nie ?
Pisanie to tylko bezemocjonalny ciąg znaków.
Młody ma siłę w ramionach, stary w głowie.
Takich dwojga jak nas troje nie ma nawet jednego.
"Człowiek czuje się dużo lepiej, gdy wie, że ktoś o nim myśli."