Wyprawiała się w przeszłość, żeby ogrzać się w cieple wspomnień.
Wyprawiała się w przeszłość, żeby
ogrzać się w cieple wspomnień.
(...) nie potrafię dziękować, gdy przymieram głodem.
To co ludzie uważają za śmierć to tylko wyprawa w inny, nowy wymiar życia.
Nie trzeba pytać losu, dlaczego nam coś daje. Tylko szybko wziąć, żeby nie umknęło!
Jak jej posłuchasz, Prosiaczku, to ją usłyszysz.
Spokój, łzy. Proszę siedzieć tam, gdzie wasze miejsce!
Miał strasznie ciężki charakter. Jak się rodził, to padał deszcz.
(...) jest tutaj po to, aby być tam, gdzie ona.
Spraw, aby Twoje wybory miały znaczenia. Rób to, co daje Ci szczęście. Powiedz ludziom, których kochasz, że ich kochasz. Nie czekaj na lepszy moment. Zrób to teraz.
Są takie dni, kiedy nie wiadomo, co ze sobą robić.
Bo czas żadnych ran nie leczy. Czas może tylko uczy nas rozsądniej obchodzić się z bólem, jakoś bandażować te rany. Żyć z nimi i tyle.