Umieranie nie może być aż tak złe. Wielu się to ...

 Trzeba całego życia, żeby nauczyć się umierać.

 Bo tak naprawdę każdy z nas pragnie tylko jednego: wiedzieć, że jest dla kogoś ważny,
że bez niego czyjeś życie byłoby uboższe.

 Okazuje się, że tyle rzeczy jest pięknych, jeśli bliżej im się przyjrzeć.

 Zdarza się, ze życie nas zaskoczy, a potem my zaskakujemy samych siebie.

 Aby się unieszczęśliwić, nie potrzebujemy nikogo poza nami.

 A ja po prostu wiem, że tak zwany dobry adres to człowiek, nie ulica.

 Możliwe przecież jest zapamiętanie samego nastroju snu bez przypominania sobie jego treści.

 Czy jakakolwiek inna zasadzka może się równać z zasadzką miłości?

 Żyjmy nadzieją, jak mówią prorocy.
Dzień w końcu staje po najdłuższej nocy.

 Jeśli nie jesteś dość silny, żeby znosić te wszystkie rany, to powinieneś zacząć ich unikać.