Pisanie jest jak całowanie, tyle że bez ust. Pisanie jest ...
Pisanie jest jak całowanie, tyle że
bez ust. Pisanie jest całowaniem głową.
Smakuje jak arbuz po
życiu w pragnieniu. Jest jak powietrze
po latach spędzonych pod wodą. Jest jak życie.
Czasem lepiej powiedzieć coś głupiego, niż w ogóle sie nie odezwać.
Miłość nie jest tylko uczuciem. To także sztuka. Pewne proste zasady muszą być przestrzegane, jeśli za jej pomocą mamy dotrzeć do serca drugiego człowieka.
Szczęście na ogół łatwiej znieść niż tragedię.
Przyjaciel jest po to, aby cię przyjął.
A kiedy wchodzisz do świątyni wiedz
także, że Bóg nie sądzić cię chce, a przyjąć.
Jest dosyć cierpienia w jednej uliczce Londynu by wykazać, że Bóg nie kocha człowieka.
Lęk oznacza głębokie, mdlące
poczucie, że za chwilę stanie się coś strasznego.
Tak właśnie przychodzi się na świat. Krew, krew i krzyk!
Kto zapłaci nam za czas, który spędzamy tu ze sobą (bez siebie)?
Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni,
niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami
i wewnętrznym głosem, którym żegnamy
lub przeklinamy mijający dzień.