Kto abstrakcyjnie kocha całą ludzkość, kocha prawie zawsze samego siebie.

 Świat zmienia się za szybko jak na jedno ludzkie życie.

 Pamiętaj czytelniku, że mimo słabości miał serce.

 Łaska nie jest czymś co można wymusić, ona spada z nieba niczym delikatne krople deszczu.

 Nie potrafiłam zaufać żadnemu szczęściu, którego nie wypracowałam sobie własnymi rękoma.

 Dorośli już tacy są. Lubią wygłaszać mądre teorie, choć sami nie do końca je rozumieją.

 Ileż radości może człowiekowi sprawić prymitywna prostota.

 Ale taki już jest człowiek: ceni naprawdę tylko to, czego nie ma.

 Nie mam czego żałować ani się po czym pocieszać. Mam na tyle ambicji, że nigdy nie pozwolę sobie pokochać człowieka, który by -mnie nie kochał.

 Sercu nie potrzeba żadnych podpisów.

 Szczęście zakłada, że nie chcemy widzieć świata takim, jakim jest.