(...) w chorobie nie ma chwały. Nie ma żadnego sensu. ...

 Gdy kochamy łudzimy najpierw samych siebie, a potem drugich.

 Śmierć wydaje się upragnionym wyzwoleniem od tych ziemskich rozkoszy, których dane mi było poznać.

 Nie chcę budować mojego życia wokół ciebie. Pragnę zaprosić cię do budynku mojego życia

 Łatwiej jest zburzyć niż zbudować.

 Czasem chciałbym mieć takie problemy jak inni, ale nic z tego.

 Nie mamy sobie już nic do powiedzenia, ale nie potrafię po prostu odwrócić się na pięcie i odejść.

 Wiesz, jak tak myślę, że prędzej czy później nadszedłby taki moment, że już nigdy więcej byśmy się nie spotkali.

 Zazdrość sprawia, że wygadujemy najróżniejsze głupstwa.

 Jeżeli wygram, wszyscy uznają mnie za geniusza. Jeżeli przegram, będę wariatem. Tak pisze się historię.

 Nie blednieje, nie zgrzyta zębami, nie gryzie pięści z bólu i nie szarpie sobie duszy ten, kto wcale nie kocha…