(...) jest jak jest (...). Wiele rzeczy w moim życiu ...

 Mówimy o Polsce. Tam nic i nigdy nie jest normalne.

 Nadzieja mamy to niebezpieczna rzecz.

 Udając słabość zyskujesz władzę.

 Czułam go w sobie i czułam jego dłonie na piersiach, na pośladkach, dotykał mnie tak, jak potrafi jedynie kobieta. Zrozumiałam wtedy, że jesteśmy dla siebie stworzeni, bo on potrafił stać się kobietą, tak jak ja mogłam stać się mężczyzną [...].

 Ludzie zawsze pozostają ludźmi. Najchętniej robią to, czego im nie wolno.

 Miłość to kara za uczucia.

 To moje życie i minuta po minucie dobiega ono do końca.

 W Niebie, brakuje wszystkich interesujących ludzi.

 Taka skromna była całe życie, a umiera jak Beethoven. W burzę.

 Człowiek nie jest nigdy zupełnie nieszczęśliwy.