Kto wieczorem płacze, ten śmiać się będzie rankiem.

 Miłości nie można zjeść, kupić za nią konia ani ogrzać nią swych komnat w zimną noc.

 Przywarli do siebie tak blisko, że nie było już miejsca na żadne uczucia.

 Połowa zła na tym świecie wynika stąd, że ktoś chce się czuć ważnym.

 Często nienawiść sama sobie zadaje rany.

 Im więcej dowiaduję się o ludziach, tym bardziej lubię swojego psa.

 Ściany mają uszy, ściany mają kamery cyfrowe.

 Nic nie możemy na to poradzić, że stwarzając czas - niszczymy siebie.

 Życie nie jest tym, co człowiek przeżył, ale tym, co i jak zapamiętał.

  Poezja to choroba świata, gorączka rzeczywistości.

 Tego bólu nie da się opisać. Fizyczny... duchowy... metafizyczny... jest wszędzie, wsącza się do mego szpiku.