Można unieważnić słowa, nie można unieważnić milczenia.

 Żyj, jakbyś miała umrzeć jutro, ale uprawiaj ziemię, jakbyś miała żyć wiecznie.

 Wiem - przyznał cicho. Ale ja ciągle tu jestem. I wciąż kocham cię jak szalony.

 Chcę ci po prosu podarować cały świat (...) i jeszcze chronić cię przed nim.

 Nic nie jest twoje, jeśli nie potrafisz się tego wyzbyć.

 Jesteś moją miłością, serce moje. Złamane serce, co prawda...

 Jak tu żyć z czułym sercem na takim świecie?

 Miałem u stóp cały świat. A ponieważ byłem sobą, wszystko to spieprzyłem.

 Jakie pytanie, taka odpowiedź.

 Rób więcej, myśl mniej – oto recepta Jacka Sawyera na prostą drogę do zdrowia psychicznego.

 O miłości nie należy mówić ani pisać, trzeba ją przeżywać.