Tak trudno się rozstać z twarzami, człowiek chciałby patrzeć i ...

 Próba zdobycia tego szczytu jest jednak z samej swej natury działaniem nieracjonalnym – zwycięstwem pożądania nad rozumem.

 Zawsze staramy się zatrzymać to, co cenimy najbardziej. Ludzie, rzeczy bez których nie wyobrażamy sobie życia. Ale nasze wspomnienia często są iluzją. Chronią nas przed niszczycielską prawdą.

 Kiedy ktoś jest gotów do lotu, nie może tego odwlekać.

 Zawsze przy mnie,
lecz nie ze mną.

 Gdyby przyroda przeznaczyła człowieka
do szczęścia, nie dałaby mu rozumu.

 Dary należy oceniać miarą tego, od kogo pochodzą.

 Nie ma nic bardziej tragicznego niż żebranie o gest, o uśmiech od ukochanej Istoty. Przy tej tragiczności blednie wielka inna tragiczność, tragiczność cielesnego kalectwa, tragiczność duchowego kalectwa... wielka tragiczność blednie przy tragiczności żebrania o miłość.

 Sześćdziesiąt dwa tysiące
czterysta powtórzeń przeradza
się w jedną prawdę.

 Boimy się tego, co najbardziej jest do nas podobne.

 Pieniądze mogą dać szczęście tylko tam, gdzie nie może ono przyjść z innego źródła.