Gdyby przyroda przeznaczyła człowieka do szczęścia, nie dałaby mu rozumu.

 Jest we mnie obóz koncentracyjny, z którego wychodzi się tylko wyobraźnią.

 Jak się nie wie, czego się chce, to się kończy w otoczeniu mnóstwa rzeczy, których się nie chce.

 Rincewind spróbował zamknąć oczy, ale jego wyobraźnia nie miała powiek i gapiła się ciągle.

 Małe zwycięstwa też się liczą.

 Nadzieja jest najokrutniejszą z kochanek i potrafi zmiażdżyć ci serce niczym styropianowy kubek.

 Nie jestem takim tchórzem, aby się bać myśli, że się boję.

 Liczą nas jak złoto, traktują jak gówno.

 "Pamiętam jej uśmiech (...) nieskazitelny, jak ciało jej gładkie i ciarki na skórze po zimnej kąpieli, jak dreszcz podniecenia, gdy ukradkiem me wargi przywierały do jej szyi..."

 ...Chciałbym móc się oderwać na chwilę od ziemi, a potem wracać, by zacząć od nowa....

 Jak łatwo przyzwyczaić się do tego, że nic nas nie łączy.