Prawda jest jak przykrótki koc, pod którym marzną stopy.

 Kto kocha, nie potrzebuje nigdy mówić: przepraszam.

 Podróżuje po szynach własnego strachu. Czego się boję? Ciebie, to znaczy siebie bez Ciebie.

 Mówi się "kocham", bo chce się odzewu.

 Każdy z nas powinien szukać swojej Własnej Legendy.

 Przegrana zaczyna się w momencie, gdy pomyślałeś, że przegrywasz.

 Najchętniej chciałoby się wszystko rzucić, położyć się w domu do łóżka i o niczym więcej nie słyszeć.

 Nie wszystkie prawdy są dla wszystkich uszu.

 Oto prawdziwe szczęście! Nie mieć innych pragnień poza pracą, harować jak wół z dala od ludzi! Nie potrzebować ich, a mimo to kochać!

 Cierpienie jest na pewno rodzajem sensu. Bezsens przecież nie boli. Bezsens jest obojętnością.

 On: Nie umiem bez Ciebie żyć.
Ja: W takim razie będziesz musiał umrzeć.