Życie niszczy człowieka, zdziera go jak podeszwę.

 Po cóż iść tropem tego, co się już skończyło?

 Nie ma nic bardziej kłamliwego, niż nasza pamięć.

 A każdy jego ruch odbija się echem w moim wnętrzu.

 Biec, by stanąć nieruchomo.

 Szczęście jest pragnieniem powtarzalności.

 Kiedy mag ma już dosyć szukania tłuczonego szkła w jedzeniu, ma już dosyć życia.

 Kilka tancerek z baletu zemdlało, ale ostrożnie, aby nie zabrudzić kostiumów.

 Codziennie rano budzę się z kacem życia.

 Moje życie zaczęło się w dniu, gdy cię spotkałem.

 Wyglądasz znajomo. Groziłem ci już kiedyś?