Czy to tak trudno zapamiętać i wbić sobie do głowy ...
Czy to tak trudno zapamiętać i wbić sobie do głowy raz na zawsze,
że diabelskie pałace są wzniesione rękami ludzi prawych, a piekielne ulice brukowane zacnymi intencjami?
Muszę być optymistą. Życie jest zbyt krótkie, żeby nim nie być.
Słuchaj, chłopcze, Jezusa! Nie wzbogacisz się nigdy, ale nie będziesz czuł się ubogi!
Bo czasem miałem dość i siebie, jakby nie tyle świat mi tak ciążył, co moje własne istnienie.
Bo przecież, żeby kogoś trzymać za rękę, trzeba najpierw swoją dłoń otworzyć.
Żadna sprawa nie jest przegrana,
jeśli choć jeden głupiec o nią walczy.
Czasem największym darem, jaki możesz komuś ofiarować, jest wolność.
Nic nie jest już takie samo. Wszystko, co dawniej miało sens, zmienia się.
Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić.
Jak spodziewać się rozmowy od serca z kimś, kto serca nie ma?
Czujesz czasem, jakbyś nie był wewnątrz tą samą osobą, którą jesteś na zewnątrz?