Nie, nie wierzę w „możliwość szczęścia”, wierzę w spokój. Z ...

 Ciemności boimy się tylko dlatego, że nie wiemy, co w niej jest.

 Nadzieja tego świata wykrwawia się z lufy karabinu.

 Deszcze listopadowe budzą
wiatry grudniowe.

 Chcę, aby twój świat zaczynał się i kończył się na mnie - mówi.

 Nie wzdychaj do księżyca. Sięgnij po niego.

 Patrzenie na chmury pod słońce jest bolesne, ale jak większość rzeczy, które przynoszą ból, pomaga.

 Przedwcześnie pozbawiona złudzeń, rzygam na sztuczność uczuć.

 I nie obawiaj się. Gdziekolwiek się znajdę, będę Cię strzegł. Zostanę Twoim aniołem stróżem, kochanie.

 A śmierć mijała mnie lekceważąco, rzucając jedynie:
- Nie, na Ciebie jeszcze nie dano mi pozwolenia

 Zmarłych się nie boję. W odróżnieniu od żywych ludzi, jak wiem z doświadczenia, nie mogą nic człowiekowi zrobić.