Aby ukarać mnie za moją pogardę dla autorytetów, Los sprawił, ...

 Zamknęłam wieczność w strzykawce, by tłokiem regulować czas.

 Przyjaciele często okazują się wrogami a obojętni nagle wyciągają pomocną dłoń.

 Życie ludzkie to jakby olbrzymie zawody sportowe, których jesteśmy zarówno uczestnikami, jak i widzami.

 Nieważne kim się jest, ważne czego się dokonało i czego jeszcze się dokona.

 Pragnienia są silniejsze niż moja wola.

 Płakać trzeba w spokoju. Tylko wtedy ma się z tego radość.

 Człowiek ma silną potrzebę pewności - chce wierzyć, iż metoda, za pomocą której podejmuje decyzje, jest właściwa. W rzeczywistości woli nawet podejmować „złą” decyzję i być jej pewnym, niż „dobrą” i być targanym wątpliwościami co do jej słuszności.

 Nie potrzeba tragedii albo wojny, żeby zrobić zawirowanie w życiu człowieka. Wystarczą wspomnienia.

 Nie wiem, dokąd mnie los prowadzi, ale lepiej mi się idzie, gdy trzymam cię za rękę.

 Czy istnieje skala bólu? on wypełnia nas do granic wytrzymałości, a jednak go znosimy.