Nadzieja to paskudna rzecz. Sprawia, że zaczynasz wierzyć.
Nadzieja to paskudna rzecz. Sprawia, że zaczynasz wierzyć.
Ludzie nie lubią, gdy idole ich zawodzą.
Idziemy przez życie jak pociąg, pędzący w ciemności do nieznanego celu.
Bo ja jestem kolekcjonerem wyzwań, rzeczy, które się wydarzą i nie przywiązuję wagi do spraw, które minęły. Mam słabą pamięć.
Młodość karmi się snami, starość – wspomnieniami.
Błąd jest przywilejem filozofów, tylko głupcy nie mylą się nigdy.
Nie przestaje mnie zdumiewać, że ludzie są nowi każdego dnia. Że nigdy nie są tacy sami. Trzeba ich ciągle wymyślać. Zresztą oni też muszą ciągle wymyślać samych siebie.
Wiesz, żeby być sobą, nie trzeba
się starać, nie trzeba robić nic.
Nie jestem jeszcze człowiekiem z kropką na końcu zdania...
Jak ocalisz jedno życie, jesteś bohaterem. Jak ocalisz tysiąc, jesteś pielęgniarką.
Tam gdzie ludzie się kochają, nigdy nie zapada noc.